BİR HAL BİLDİRİMİ/ BİLDİRİ Mİ YOKSA DEĞİL Mİ!

neden sevmiştim kışı bilmem
oysa,
yatağında olmalıydı,
babamı kaldırım taşlarından toplarken
bana arkasını dönen
sırtım...

tek utandığım el'di
ki öperken tüm acılarını almak isterdim
ilkokulun kapısına dek
çantamı hüzünleriyle taşıyan
annemin...

pabucumu dama atmıştı
Murat Can ama
bana çoktan öğretmişti
çıplak ayakla nasıl ayakta kalabiliri
ayakkabımı ararken,
ablalarım...

ilk aşkımdı futbol ve
annemin atletime iliştirdiği
nazar boncuğu kırıldı
dizimle beraber,
artık benim için bir bahçe'ydi
yaşam,
ki göreyim diye her şeyi
ablam içine bir de
fener koydu...

ve sığındım
uğur böceklerine
en kalabalık zamanlarımda,
sonunda onlar da
hep benimle oldular
noktalarken kulaklarıma
zar'larımı...

uyanmasın diye hiç kimse
perdem açık uyurdum
sokak lambasında okumak için
kitaplarımı,
annem de uyumazdı benimle ama
o perdeyi sadece
kitaplar koynumdayken
kapattı...

tanıştığım en güzel şeydi
kurşun...
ki sıfatıydı ömrümü
bir kasap dışında
satırladığım şiirlerin
kalemimin...

hiç bir zaman iyi bir öğrenci olamadım
hep en ortasında otururdum sınıfın
ve tenefüsten döndüğümde
zil'den önce çalınan
yazdıklarımdı, arkadaşlarım tarafından...
ki ben her sözlü edebiyatta
yazılı bir kopyaydım.

ve çok alçakca öğrendim
dönerken yüzyıllar öncesine
bunun adının
yüksek bir öğrenim olacağını...

hayatımın en özel zamanıydı
aklımın bana hediyesi ÇİZME...
ve ben onu bir bayram sabahı çocuğu gibi
hep yatağımın yanı başında sakladım.

tuhaf ama
ablamlardan sonra kadınlar da sevdim..
oysa hiç biri anlamadan beni,
armağan ettiğim kalbimin yanına
başka oyuncaklar koydular,
oyuncağı olmak için
bir tüccarın çirkinliğine...

ve üzgünüm
değer veremedim beni asıl değerli kılanlara..!
yasal bir acı geldi bana
tükettiğim zamanın
illegal sevişmeleri....

yine de
basamaklarını çıkarken hayatın,
arkasına bakmadan.
tek Ümit'i
Kemal' ermek olan
Parlak bir yıldızdım....

yalnızdım....

Ü.K.P